Column Trouw, 1 april

Beste ex,

Je hoeft je niet te schamen als je over het schoolplein loopt en denkt aan de mensen die mijn column misschien hebben gelezen. Want alles wat ik hier schrijf is de waarheid zoals ik die ervaren heb. En als er mensen zijn die slecht over je denken: ze kennen jou niet.
Beste ex, jij gaat door met je nieuwe leven en ik ben achtergebleven in het oude. Dat is nu het grote verschil tussen ons. Als de meisjes niet bij jou zijn, drink je ’s avonds een wijntje met je leuke nieuwe huisgenoot, of je stuurt een mailtje naar je leuke nieuwe vlam.
Ik woon in een rouwadvertentie. Alles hier ademt jou, ons, en het mislukte gezin. Dat wat stuk is en ik niet heb kunnen repareren. En de waterkoker die jij gelijmd hebt, – omdat ik die door de kamer had gesmeten – is gister ook weer uit elkaar gevallen.
Als de meisjes bij jou zijn, maak je spaghetti bolognese voor het hele scheidingshuis. Het is zo te horen een gezellige boel daar. Jij creëert overal wel weer een nieuw gezin.
Jij maakt er tenminste iets van, zeg je. Dat is waar. Jij was er altijd al goed in iets van het leven te maken. Dat vond ik ook juist zo leuk aan jou.
Maar hee, ik maak ook iets van het leven. Dit. Verhaaltjes. Mijn moeder zei laatst dat ik wat meer humor in mijn stukjes moest gaan stoppen, omdat ik daar zo goed in ben.
Als de meisjes weg zijn, kom ik alleen nog op mijn werkkamer. De rest van ons huis is een stilleven waarin ik zo min mogelijk besta. Ik doe geen boodschappen, gebruik geen fornuis. Er staat één koffiekopje op het aanrecht. En als ze op zaterdag terugkomen, staan de drie glazen van de woensdagmiddaglunch nog buiten op tafel. Vol regenwater. Het picknickkleed doorweekt. Op twitter noemde iemand me ‘zeurmevrouw’ en ‘get a life.’
Beste ex, ik verlies mijn maatje, mijn liefje, mijn gedeelde herinneringen, mijn gedeelde toekomst en dan ook nog eens de helft van de tijd mijn kinderen.
Maar hee, op een dag zou alles tóch verdwijnen!
Liefs van je ex, ja liefs omdat wij hier nu eenmaal door ons beider toedoen in verzeild zijn geraakt. Het liefst ging ik nu op wereldreis met ons vieren. Nee, jij niet. Dat weet ik wel.

 



14 reacties op “Column Trouw, 1 april”

  1. Rob Alberts zegt:

    Sterkte!

    Bemoedigende groet,

  2. Janneke zegt:

    Elke, je klinkt weer heel boos! Wat is er gebeurd met de rust van je laatste column?

  3. heidisour zegt:

    Wat Janneke schrijft vroeg ik me ook af. Ik was net heel enthousiast naar mijn therapiemevrouw gestapt met de vraag voor iets met die familieopstellingen want “iemand die ik volg was na één keer van haar haat af” Dat leek me wat voor mij want die haat beheerst alles.
    Maar ik begrijp dat het geen blijvend effect had. Het is en blijft klote. Heel erg. Ik vond dit heel mooi geschreven: Ik woon in een rouwadvertentie. Alles hier ademt jou, ons, en het mislukte gezin. Dat wat stuk is en ik niet heb kunnen repareren. En: Beste ex, ik verlies mijn maatje, mijn liefje, mijn gedeelde herinneringen, mijn gedeelde toekomst en dan ook nog eens de helft van de tijd mijn kinderen
    Alles is ineens anders. Het verleden, het heden en de toekomst. Alles wat waar en reëel was bleek een leugen. Het is zo wrang dat iemand je hele leven overhoop kan schoppen zonder dat je er ook maar iets aan kunt doen.
    Zoals ik zei, klote.

    • Lieke zegt:

      ja, zo is het, je leeft door in een volkomen veranderde wereld terwijl alles hetzelfde lijkt….

      In mijn beleving zorgt boosheid ervoor dat je de kracht hebt om dingen te veranderen. Als je die boosheid kwijtraakt omdat je begrijpt wat de ander bedoelt/nodig heeft/meegemaakt heeft dan sta je ook weer stil…..Het voelt wel fijn, om die boosheid niet meer in je systeem te hebben maar het verlamt ook. Het enige wat schadelijk aan boosheid is, is als je impulsief iemand beschadigt, maar als je de boosheid bij jezelf kunt houden (wel opschrijven, erover praten, huilen, schreeuwen etc., maar niks doen naar degene waarop je boosheid gericht is….dan kun je de kracht van de boosheid gebruiken, maar zonder de negatieve effecten.

      Dat is de theorie, de praktijk is dat je het liefst die boosheid op degene loslaat die je pijn gedaan heeft om ervoor te zorgen dat het stopt…..maar dat maakt het alleen maar erger, geloof me:(

      Sterkte….x

  4. Janneke zegt:

    Het is zeker klote. En je verdriet lijkt me totaal gerechtvaardigd. Maar toch klink je ook boos, zeker als je zegt: jij gaat door met je nieuwe leven en ik ben achtergebleven in het oude.

  5. penny zegt:

    Ik vind het helemaal niet boos Elke, het is gewoon zoals het is. Heel goed beschreven.

  6. Irma zegt:

    Je hebt het weer bijzonder weergegeven. Zoals je de juiste woorden weet te vinden om je situatie te beschrijven. Van sommige zinnen denk ik: ik wou dat ik die bedacht had, zoals ik woon in een rouwadvertentie.
    En wat de humor betreft: scheiden is geen humor. Soms zit dat er gewoon een tijd niet in.
    Ik ben heel benieuwd naar je boek.

  7. Astrid zegt:

    Dat je bekend bent met familieopstellingen daar, is geweldig. Dat brengt je en daarmee indirect je kinderen, veel goeds. En dat rouwen nu, vreselijk, je moet er door heen. Tot de tijd komt dat je weer echt aandacht hebt voor jezelf. Jezelf goed doet. Dan komt hoe dan ook, alles goed.

  8. Linda Lieverse zegt:

    Dag Elke,
    Wat een nachtmerrie voor je. Ik begrijp zo goed, dat je boos bent.
    Toch hoop ik dat je de sfeer uit het stukje over de familieopstellingen kunt vasthouden. Harmonie is zo belangrijk voor je dochters om in balans te blijven. Ik hoop dat het je lukt om vriendelijk / neutraal te praten over je ex tegen je dochters.Dat doet ze goed. Dan gaan voor jou op den duur ook de scherpe kantjes er vanaf.
    Boosheid keert zich altijd naar je zelf. Wees lief voor jezelf,
    Je komt er doorheen hoor Elke. Je bent goed bezig!
    Hartelijke groet.

  9. bartolo zegt:

    Ellen Ombre sprak ooit over ‘ schaamte’. In verband met haar scheiding. Moeilijk begrip, schaamte. Je faalt, hoe dan ook. Je hebt moeite om het de buitenwereld te laten weten. Nu ja, jij niet, zo lijkt het. Maar wat er echt speelt weten we niet. Zo hoort het. Wat er echt speelt weet jij waarschijnlijk ook niet. Maar je doet wel je stinkende best. En je laat ons delen in de poging, waarbij het literair blijft. Fictie. Akelig dichtbij de non- fictie, dat wel. Enfin, terug naar mijn eerste zin : heeft schaamte ooit deel uitgemaakt van je emoties ? Valt daar iets zinnigs over te zeggen ?

    • elke geurts zegt:

      Haha. Ik ken het begrip schaamte van binnen en van buiten.

    • Lieke zegt:

      Ja, dat is wat ik inderdaad ook lees, je bent zo open……alsof je je niet schaamt (wat ook volkomen terecht is, overigens). Je schrijft zoals ik voel, maar IK durf dat tegen niemand te zeggen, nog niet tegen mijn beste vriendinnen….Wel geprobeerd natuurlijk….Maar dat ik sterk moet zijn en goed voor de kinderen moet blijven zorgen en dat een goed contact met je ex zo belangrijk is, zeker met kinderen…..aaaaargh:(

      Ik weet het, dat ik dat eigenlijk denk en vind, maar tegen de buitenwereld (nu dus wel:) niet durf te zeggen want slechte moeder, want labiel, want ‘het is het einde van de wereld niet’…..; dus blijven we ook een ‘goed’ contact houden zoals het hoort. Praat ik met niemand meer hierover en vreet de woede zich een ziekte in mijn lijf en lig ik alle nachten wakker….Schaamte….

  10. Irma zegt:

    Wanneer ligt je boek in de winkels? Het lijkt me nl wel een aardig cadeautje voor iemand.

Geef een reactie