Ons drie

We zaten in het Vondelpark op een schommel voor drie personen. Ik in het midden en links en rechts van mij een dochter. Het was heel erg zonnig. We hadden net koffie, cola, appelsap gedronken op een terras, en één stukje appeltaart met slagroom erbij. Dat was een hommage aan de afwezige misschien? De appeltaartjesmaniak.
Maar er was niet echt een afwezige, dat was het mooie. We waren op die zonnige ochtend voor het eerst gewoon compleet. Met ons drie.



6 reacties op “Ons drie”

  1. Michiel schreef:

    Wat fijn! Three is a crowd.

  2. floor schreef:

    Wat fijn dat je je minder geamputeerd voelt. Zo zal het steeds vaker gaan voelen. Al gaat de fantoompijn nooit helemaal over.

  3. Rianne schreef:

    Ik ben zo blij met jouw columns in Trouw. Het helpt me heel erg om woorden te vinden voor mijn eigen situatie. Wat hoopgevend om nu dit te lezen!

  4. Edith schreef:

    Ik (66) lees altijd je columns in Trouw. Wat schrijf je oprecht over je gevoelens en je situatie. Fijn dat je door mag gaan!

  5. Nathalie schreef:

    In één avond heb ik je verhalen van het laatste jaar gelezen. Jij kan verwoorden waar ik ook allemaal ben langsgekomen. En waar ik nog steeds mee worstel. Soms.
    Dank je wel voor een mooie avond.

  6. querida schreef:

    @Floor: fantoompijn? hou eens op!

Geef een reactie