Column Trouw, 18 maart

Film

De film van het moment dat hij me het nieuws mededeelde, heeft zich nu al miljarden keren in mijn hoofd afgespeeld. Steeds opnieuw zie ik ons in de tuin zitten op die eerste, haast zwoele lenteavond, en hoor ik mezelf al die vragen stellen waarop hij glimlachend antwoordt: “Dat wil ik jou niet vertellen.”
Steeds opnieuw zie ik hem glimmen terwijl hij over haar praat.
“Maar wat doet ze dan?”
“Niet veel soeps.”
“Leuk!”
De blik in zijn ogen. Zijn hele houding. Ik herken alles in één oogopslag. En ben onmiddellijk terug in de tijd dat hij zo naar mij keek. Terug bij het moment dat wij elkaar voor het eerst zoenden. Dat zíj elkaar voor het eerst zoenden. Ik zie haarscherp voor me hoe hij naar haar kijkt. Zijn lachje.
Keer op keer ook hoor ik hem zeggen dat ze elkaar veel mailen en onherroepelijk zijn daar dan de vele brieven die wij elkaar stuurden. ‘Ik wil je vasthouden, omhelzen. Heel simpel. Heel leuk.’ De woorden nog vers in mijn geheugen.
Ik zie onze namen onder elkaar in zijn mailbox tevoorschijn komen, de mail waarop hij zit te wachten en: ‘Turnen hoe laat?’
Steeds opnieuw is daar ook weer het einde van de film, hoe ik hem het huis uit flikker.
We hebben elkaar sindsdien nog niet gezien.
De afgelopen dagen huilt de zesjarige elke nacht dat ze bang is. En dan ga ik bij haar in bed liggen. En ze wil steeds hetzelfde verhaaltje, over dat we op een wolk liggen en boven de stad drijven. En dan moet papa ook op de wolk. Zo liggen we met z’n vieren op de wolk. We tappen er moppen en we lachen. En ik voel hoe haar lijfje zich bij elk woord meer ontspant. Op het eind van het verhaaltje zetten we papa toch maar weer af bij zijn huis. We zwaaien: doei, doei! Tot de volgende keer!
“Wij blijven altijd je papa en mama, wij samen,” zeg ik.
“Ja, hè!” Een glimlach van oor tot oor. “Maar ik wil ook zo graag iets samen doen.”
“Wat dan?”
“Gewoon. Thuis. Eten?”
En dan beloof ik haar dat we dat doen. En dan komt er een nóg veel grotere glimlach. Ze valt in slaap. Met haar hand in de mijne. En ik weet niet wat er gebeurd is, waardoor we nu niet eens samen kunnen eten. En dan begint de film weer.



7 reacties op “Column Trouw, 18 maart”

  1. Nathalie zegt:

    In tranen na het lezen. Zo mooi omschreven.

  2. joris7 zegt:

    @Nathalie, Gaat het nou echt om mooi?
    @Elke geurts, Beetje verliefd zitten zijn op de ander, bij je ex, zonder schaamte(?), Ongelooflijk. Tenenkrommend.

  3. Irma zegt:

    @Joris: Ja bij een professioneel schrijfster, zoals Elke is, het gaat het wel om mooi. Zij kan haar situatie en belevenissen op een manier (inderdaad mooi) beschrijven die de gewone sterveling vaak niet gegeven is.
    @Joris: Wat bedoel je precies met verliefd zitten zijn op de ander?? Zonder schaamte? Volgens mij komen bij Elke haar eigen gevoelens/verliefdheid van het begin naar boven, nu ze aan haar ex ziet hoe verliefd die is op de nieuwe vrouw in zijn leven. Dat is toch niet tenenkrommend?

  4. joris7 zegt:

    @irma, Als iemand zo zijn leed beschrijft zou ik het niet hebben over hoe ‘mooi’ iets is geschreven. Dat lijkt me niet gepast. Als iemand zijn leed met mij deelt zeg ik niet: ‘Goh wat zeg je dat mooi.’ Dat doet er toch niet toe. Het gaat om het leed. Marja, misschien schiet ik mezelf hier in de voet en zijn schrijvers ondanks alles wel bezig met mooi schrijven.
    @irma, citaat uit het stukje: ”Steeds opnieuw zie ik hem glimmen terwijl hij over haar praat.” Ik zou het niet kunnen, overduidelijk verliefd zijn op de ander bij mijn ex. Dat hou ik liever voor mezelf. Dat vind ik wel zo fatsoenlijk. Het zou haar namelijk alleen maar pijn doen als ik mijn nieuwe liefde op haar bordje dump. Krijgt ze dat er ook nog bij. Ik zou mezelf echt kapot schamen als ik het wel zou doen. Dat doe je de ander gewoon niet aan. Het is egocentrisch, bewust of niet.

  5. elke zegt:

    Over het schrijven:
    Het gaat mij niet om mijn eigen leed, maar het gaat er om dat ik iets van dat leed kan maken. Een goed stukje. Waar iemand anders ook iets mee kan. Het moet op die manier het particuliere leed ontstijgen.

  6. Irma zegt:

    @Joris: sorry ik had je verkeerd begrepen mbt het tenenkrommend. Ik dacht dat je die opmerking bedoelde richting Elke. Maar uit je reactie begrijp ik nu, dat je dat bedoelde richting Ex. Ik moet de volgende keer nog even beter lezen.

Geef een reactie