Draaglijk

Met twee vriendinnen had ik afgesproken in een café in de stad. We dronken wijn en aten hapjes.
‘Er zijn echt zat mensen die het wél leuk vinden om met je te zijn,’ zeiden de vriendinnen.
‘Ja, nou wij ook eigenlijk niet,’ zei de ene.
‘Nee,’ zei de andere. ‘Wij niet. Maar wij hebben een bericht van je man gekregen. Of we alsjeblíéft iets met jou wilden gaan drinken.’
‘Ja,’ zei de ene, ‘hij had het nou al zó vaak gedaan.’
‘Wij hadden wel wat leukers te doen ,’ zei de andere.
‘Iets veel leukers,’ zei de ene. ‘Maar we zitten hier alleen om het voor jou een beetje draaglijk te maken.’
‘We zitten hier natuurlijk niet omdat we jou graag willen zien.’ De andere lachte.
‘Niemand wil dat,’ zei de ene. ‘De mensen om jou heen drinken alleen iets met je om het leven voor jou ietsiepietsie draaglijk te maken.’
‘Aardig van ze,’ zei ik.
‘Héél aardig van ons,’ zeiden de vriendinnen.



2 reacties op “Draaglijk”

  1. joris7 schreef:

    hoop dat het fictie is want anders is het wel een heel vreemd gesprek en beetje vreemde vriendinnen, als je ze al vriendinnen kan noemen dan.

  2. michiel schreef:

    geen fictie, maar werkelijkheid en ironie, vermoed ik zo.

Geef een reactie