Over titels

De titel van mijn boek had Het clowntje van god moeten zijn. Dat was toen de suggestie van mijn agent. Maar dat is de titel niet. Nu lees ik te vaak verschrijvingen als Op weg naar de zee of gewoon Op weg naar zee in plaats van De weg naar zee. En inderdaad er zijn miljoenen titels met zee erin. Ik kan me inmiddels geen titel voor de geest halen zonder zee. Wat heeft me bezield? Ik vond het mooi klinken vorig jaar: De weg naar zee. Het was fijn universeel. Typisch een titel voor een klassieker. (Hier dacht ik aan De weg van McCarthy) Ik vond het ook beter als de nadruk meer zou liggen op de weg die de vrouw bewandelt, dan op haar kind. Maar de nadruk is toch op het kind komen te liggen. Daar helpt geen titeltje lief aan. Mijn uitgever vond Het clowntje van god echt niet kunnen. Het zou als kwetsend ervaren kunnen worden. Ik dacht dat het waar was. Het laatste wat ik wil is mensen kwetsen natuurlijk. Maar het is onzin, weet ik nu. Want het is geen kwetsend boek. Het clowntje van god is directer, ligt beter in het gehoor en juist omdat het controversiƫler is, wordt het beter onthouden, pakken mensen het eerder op, met alle gevolgen van dien.
Dat is wat ik denk over titels.



2 reacties op “Over titels”

  1. Jan Willems schreef:

    What’s in a title?

  2. yvonne schreef:

    De titel ‘De weg naar zee’sprak me aan omdat zin herkenbaar is, dichtbij huis, dagelijks omhanden. Het clowntje van god( kleine letter, die g?)roept niets bij me op.Mijn verbeelding schiet te kort om het boek ter hand te nemen, ik word niet nieuwsgierig naar de inhoud.
    Maar ik ken je boeken dus de titel is niet meer van het allergrootste belang. Als het net zo’n grandioos verhaal is als ‘De weg naar zee’, koop ik het boek meteen, ongeacht de titel.

Geef een reactie