Lastmens

In Lastmens voelen de hoofdpersonen zich miskend, maar in hun streven naar gerechtigheid moeten hun naasten het ontgelden. Drie verhalen met op drift geraakte mannen en vrouwen die, om dichter bij hun gedroomde leven te komen, de ander aan zich onderwerpen.
Zo doet de moeder in het titelverhaal uit pure onvrede met zichzelf afstand van haar driejarige dochtertje, en belet de brave politieman uit ‘Grote voorspoed’ zijn vrouw een avontuurlijker leven in te stappen. In ‘Retour Carboon’ ten slotte reist een meisje terug naar haar geboortegrond om zich te wreken op haar doodzieke oom.
Met Lastmens voegt Elke Geurts drie nieuwe hoogtepunten toe aan een volstrekt uniek en eigenzinnig schrijverschap.

Lastmens 2010

Lastmens 2010

 

Lees de eerste 7 pagina’s van Lastmens of
Bestel hier uw boek

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Besprekingen Lastmens

 

Volkskrant Vrouwen op zoek naar hun A-leven. Al valt er veel te lachen bij Elke Geurts, een opluchting is het niet. Het echte leven laat zich aldoor niet grijpen. Was het maar waar dat je deze  verhalen absurdistisch kon noemen. Maar zo kom je hier niet van af. Dit is veel erger.
Arjan Peters

Trouw  Haar kind ziet ze nu als een baantje. Raak én subtiel. […] Geurts houdt de plot goed in de hand, en draait de klem steeds steviger aan. Ze ontpopt zich daarin als een klassieke verteller, in de heldere traditie van Vonne van der Meer of, langer geleden, Willem Elsschot. […] Geurts heeft weer een stap omhoog gezet. Dat is waar je na zo’n goed debuut op hoopt. Bas Belleman

De Limburger Ontsnappingskunst. Elke Geurts maakt haar beloftes meer dan waar. Lastmens verontrust. Als alle grote literatuur.
Koen Eykhout

Cultuurbewust literatuur Eén bevruchting in de hoop op beter leven. Na zo’n debuutsucces is het lastig om de hoge verwachtingen nogmaals waar te maken. Maar Elke Geurts heeft met Lastmens wederom de smaak te pakken.
Eelke Snoeren

Nederlands Dagblad  Er is meer, tante Pollewop
…wie aan een verhaal van Geurts begint, kan niet anders dan zich aan haar overleveren: je moet zo’n verhaal wel uitlezen.
Teunis Bunt

Financieele Dagblad Jonge moeder wordt au pair van eigen kind.Met Lastmens heeft Elke Geurts een flinke sprong voorwaarts gemaakt, en dat terwijl haar eerste boek al zoveel kwaliteit had.(…) Het kan niet anders of haar derde boek wordt een meesterwerk.
Jaap Goedegebuure

Literatuurplein Lastmens
Er valt niets af te dingen op de drie verhalen en er zijn zoals gezegd diverse overeenkomsten. (…) Ook door de ijzersterke titel.
Guus Bauer

De Groene  Papa is tegen emoties
Het is alsof de schrijfster zichzelf constant geweld aandoet, door geen genoegen te willen nemen met het voor de hand liggende, maar steeds denkt dat ze moet overdrijven. Zwakke titel, overigens.
Marja Pruis

 Vrij Nederland Geen ontsnappen aan putjeslucht
…een geslaagde opsomming van mislukte ontsnappingspogingen, gluiperig onbehagen en geknakte levens.
Jeroen Maris

Het Parool Na debuut is nieuw succes geen zekerheid
Elke Geurts heeft aan de verwachtingen voldaan.
Maarten Moll

NRC Handelsblad Met tekenfilms stelde ze het kind op non-actief
Wellicht luidt Lastmens de eerste stap van veel verdergaande evolutie in.
Ewoud Kieft

Recensieweb Ik ben jouw moeder niet.
Het is ijzersterk hoe Geurts in het eerste en derde verhaal een schijnwereld oproept die parallel aan de reële werkelijkheid lijkt te bestaan, door concrete verhaalelementen te vervlechten met droombeelden en waanideeën – die nooit de overhand krijgen, maar sluimerend aanwezig zijn.

 HP de Tijd Geen fijne mensen
..van alle treurige familieverhalen die er op de wereld bestaan, is dit waarschijnlijk het treurigste. Maar voor Elke Geurts is dat nog niet genoeg…
Frank van Dijl

Standaard Lastmens.
Geurts bewijst dat ze een stem is om rekening mee te houden…
Eva Berghmans

 



Reacties zijn gesloten.