De Weg Naar Zee

Lees hier de eerste 34 pagina’s van De weg naar zee 

Bestel hier uw boek

Besprekingen  De weg naar zee in kranten en tijdschriften.

LIMBURGER Nog een dagje naar het strand * * * *
Korte, maar bloedstollende, stilistisch perfecte roman. Het boek is een aanklacht tegen de maakbaarheid van de mens zoals die ons wordt voorgespiegeld. (…) De weg naar zee is een in weemoedige schoonheid gestold, ontroerend moeder-kind verhaal vanuit een samenleving die zegt dat alles maakbaar is.
Koen van Eykhout

RECENSIEWEB Laat het verdomme gaan! * * * * *
De weg naar zee  is een korte, maar bijzonder knappe roman over de grenzen van de maakbaarheid van het leven. Else Boer.

TELEGRAAF Boekentip van de week
Een hete zomerdag die moeder Tessa met haar dochter Summer doorbrengt. Het meisje is zeven en gehandicapt. Elke Geurts schreef met De weg naar zee een beklemmende, spannende en ontroerende roman die je niet snel vergeet. Annet de Jong

AlGEMEEN DAGBLAD Kind met Down * * * *
(…) Het boek maakt in elk geval grote indruk. Wanhoop, schaamte, het vergelijken met andere kinderen, de behoefte tot camouflage en ander moederlijk perfectionisme komen in kort bestek zeer indringend tot leven. Esther Wils

NRC Kon ik mijn kind maar laten leeglopen * * *
‘De weg naar zee is ondanks de lichte toon een beklemmende roman, waarin de ouderschapsdingetjes steeds meer worden overvleugeld door de alras gevaarlijker aandoende gekte van de hoofdpersoon. (…) Een moeder onderneemt een helletocht door verbrande duinen in de roman van Elke Geurts. Het is angstaanjagend wat zij met haar dochtertje uitspookt. Maar het echte gevaar komt van binnen. Er zit meer dan genoeg Munro in haar schrijverschap.’
Arjen Fortuin  

VOLKSKRANT * * *
(..) Dit begint eng te worden. Deze vrouw is gevaarlijk. De zomerse idylle kan in een zwart drama omslaan. Bij de lezer groeit de achterdocht over deze moeder uit tot de zekerheid dat ze iets probeert te beheersen dat te groot voor haar is geworden.’ (…) En dat is het goede van Geurts’ verhaal: ze heeft je zo opmerkzaam gemaakt dat juist die plotselinge nonchalance van de daarnet nog verkrampte Tessa verontrustend is.
Arjan Peters

OPZIJ Een must read.
Doortrokken van het gevoel dat het leven maakbaar is, zet de jonge moeder Tessa alle mogelijke middelen in om aan haar lot en dat van haar dochter Summer te onkomen Summer, een meisje met down, wordt vanaf het prilste begin getraind om haar niveau omhoog te krikken. Niet omdat haar moeder de situatie niet aanvaardt – zo benadrukt ze steeds – maar omdat de samenleving dat nu eenmaal niet doet. Maar is er wel een verschil?’

VPRO GIDS Moederschap dat niet bracht wat hoopvol was verwacht
Een duo bespreking met Het Lam van Jannie Regnerus.(…)  Geurts’ toon is veel aardser. De rake klappen die zij uitdeelt, zijn vaak verpakt in dialogen. (…) Dat het moederschap indringende literatuur kan opleveren wordt door beiden overtuigend bewezen.Katja de Bruin

GROENE AMSTERDAMMER Lastkind
De weg naar zee is een zeldzaam hard boek, met een nietsontziende blik van een moeder die haar kind een mislukking vindt – die arme, vrolijke Summer, die zich van geen kwaad bewust is – en daarmee zichzelf.  Joost de Vries

VOGUE  Zeven jaar zomer
De weg naar zee is een knappe vertelling die zich binnen een middag in een zwartgeblakerd duingebied afspeelt. Tessa, de hoofdpersoon, denkt terug aan de afgelopen zeven jaar met haar dochter Summer. Laatstgenoemde voldoet niet aan het beeld van de ideale dochter, zoals dat de perfectionistische Tessa voor ogen stond. Haar eigen verleden speelt daarbij een rol. Elke Geurts voert je genadeloos mee langs Tessa’s lot. Met deze eerste roman verankert Geurts zich, na twee verhalenbundels, stevig in het literaire landschap.

LINDA * * * *
Ouders krijgen het kind dat ze verdienen. Tessa bedenkt dit als ze op stap gaat met haar dochtertje Summer. Wat een onbezorgd uitje naar het strand had moeten worden, ontpopt zich tot een tocht van de waarheid. Sterke en spannende roman over grenzeloze moederliefde.

MARIE-CLAIRE * * * *
(…) Op een hete zomerdag op weg naar zee met Summer in de bolderkar, verzandt Tessa in deprimerende conclusies over haar leven. Geurts beschrijft die treurnis zo geestig dat je blij wordt van dit verhaal.

ZORG EN WELZIJN * * * *
(…) Mooi beklemmend of beklemmend mooi. De weg naar zee is een treffend verhaal over de strijd tussen de liefde voor een kind en de moeite met haar anders zijn.

COBRA.BE * * * *
De korte zinnetjes, de sobere taal, de sterke dialogen en de laconieke toon zetten het verhaal alleen maar kracht bij. ‘De weg naar zee’ is een strak gecomponeerde roman die de lezer bij de strot grijpt. Van Geurts zullen we nog horen, zoveel is zeker. Annick van Dorpe

TPO.MAGAZINE  A.QUATTRO.MANI De clowntjes van God
Geurts tekent de verbeten strijd van Tessa menselijk, invoelbaar en met grote overtuigingskracht. En sterk psychologisch portret.

LIBELLE  Volgen alle moeders hun hart? 9,5
Marleen Janssen schrijft erover op haar boekenblog. ‘De weg naar zee is geschreven in heel korte zinnetjes. Staccato. Stekelig soms. Koel en observerend. Dat zorgt voor een enorme spanning. Het verhaal greep me bij de strot. De gekte van de moeder, de schoonheid van het ‘mislukte’ kind, dat met recht Summer heet. Wat een beeldschone kleine roman. Elke Geurts heeft een stevige, heldere stem. Met een zwart soort humor maakt ze het drama licht.’

Wat een gruwelijk spannend en aangrijpend mooi boek heeft Elke Geurts geschreven, zal me nog lang bijblijven. Kijk op: mijn boekenkast.blogspot.nl

Het ritme in dit boek is verbluffend. Schijnbaar achteloos schakelt Geurts tussen heden en verleden. Langzaam maar zeker kom je erachter dat dit niet zomaar een moeder-dochter-relatie is. Wees voorbereid op de klap in het gezicht die dit boek uitdeelt, ik moest in elk geval wel even bijkomen toen ik het uit had, zegt Edith van de Linnaeusboekhandel in Amsterdam. Lees hier haar hele stuk.

CHICKLIT.NL 
Een stukje lopen naar het strand was nooit eerder zo’n troosteloze onderneming als in De weg naar zee van Elke Geurts. Met het hoofdpersonage Tessa zakt je als lezer langzaam het lood in de schoenen. Maar Geurts kan prachtig vertellen en neemt je mee diep in de gevoelswereld van Tessa, die je ondanks misschien onbegrijpelijke acties toch heel goed kunt begrijpen.

BOL recensie
(…) Hoogtepunt van de tocht is een hallucinerende ontmoeting met Michael Jackson, idool van Tessa en Summer. Aangehaalde titels van zijn songs krijgen zo een dubbele betekenis. Een onthutsend einde lijkt onvermijdelijk. Twee verhalenbundels van Geurts (1973) werden lovend ontvangen. Dit boek bewijst dat zij ook op de langere baan prima uit de voeten kan. C. la Roi



Reacties zijn gesloten.