Overgangsfase

We hebben er hier in huis eentje die nog moet beginnen met geloven en eentje die er na dit jaar mee zal ophouden.
‘Mama heeft het cadeautje in de schoen gestopt, hè?’ zegt Deetje (2) vol vertrouwen. Kleine slaperige oogjes veranderen in een angstige blik, een steeds grotere frons in haar wenkbrauwen als haar grote zus haar beeldend uitlegt dat het de pieten waren die over ons dak liepen. Zwarte pieten die ’s nachts ons huis binnensluipen.
Zo kunnen ze beiden de slaap niet vatten.
Deetje verifieert ’s avonds een paar keer of de deur echt dichtzit, schiet bij elk geluid rechtovereind en blijft maar vragen of de pieten ook gaan slapen.
‘Ja,’ zeg ik. ‘Ze slapen allang.’
‘Nee,’ roept Jeetje uit het kamertje ernaast. ‘Ze lopen hier overal rond. Ze bespieden ons. Echt waar.’
Jeetje (7) staat tot ’s avonds laat bovenaan de trap en luistert af wat wij tegen elkaar zeggen. Of ze bewijzen vindt voor de geruchten die op haar school rondwaren. Ze zingt extra hard dit jaar, valt me op. Extra veel. Met extra veel toewijding. Alsof dat zou helpen.



Eén reactie op “Overgangsfase”

  1. sok schreef:

    Hoezo alsof ?

Geef een reactie