Wat blijkt nu?

Er was van alles te vermelden vandaag. Op deze kleurloze dag. Waarin iedereen geteisterd leek te worden door de rauwe blafhoest en de rode bluskoorts. Ik zag best wat vonkjes oplichten in het grijs.
Maar het wil toch niet vermeld.
Dat blijkt nu.
Nu het meisje in bed ligt, de man uit dineren is en ik de tijd en rust heb – na eerst de hele bovenverdieping spookvrij gemaakt te hebben – om één zo’n vonkje uit te lichten.
Er komt niets.
Misschien wil ik nu liever gaan lezen over Edgar Allan Poe in de nieuwe Groene Amsterdammer – en ook de twee uitdrukkelijk genoemde verhalen uit zijn verzameld werk er nog op na slaan – of zal ik meteen verder gaan met het boek dat de buurman mij vandaag gaf: De Nederlandse Slavenhandel 1500 -1850 van P.C. Emmer. Hoofdstuk 1 : Nederland en de slavenhandel, vergeven of vergeten? Al zat ik midden in Norwegian Wood van Murakami.
Of gewoon een beetje denken over wormgaten.



Eén reactie op “Wat blijkt nu?”

  1. willem schreef:

    Ja lezen helpt vaak bij het schrijven. Eerst lezen en dan zelf aan de slag.

    Beterschap, juffrouw Kotshoest!

Geef een reactie