Rock & Roll af

Ik mocht terugkomen van de fotograaf omdat ik niet tevreden was met mijn zelf.
’t Lijkt soms net therapie wat ik doe,’ riep hij uit.
‘Het past toch niet bij me,’ fluisterde ik. ‘Rock & Roll.’
Hij zou er wel een ander zelf van maken, verzekerde hij me toen. Eentje waar ik meer tevreden mee was. Want het stond op de achterkant van m’n boek. Normaal deed ie dat nooit.

Het was heel erg aardig van hem. Want hij was al rijkelijk lang met mij bezig geweest. Omdat ik mijn lachen niet goed in kan houden. En omdat ik verstijf zodra iemand naar me kijkt. Laat staan iemand met een koeie-lens.



2 reacties op “Rock & Roll af”

  1. Anonymous schreef:

    Het leek mij voor vrouwelijke auteurs altijd relatief simpel. Mijn broer, ook auteur, moet altijd een poging doen om fris, warm,intelligent en “actueel” op de foto te komen en dat is moeilijk. Ik oog ook niet op foto’s maar ik hoef er geen boeken mee te verkopen.
    Martin

  2. Elke schreef:

    Zou je een boek echt met een foto moeten verkopen?

Geef een reactie