Ik wacht

‘Mama, ik kom jou een kusje geven.’ Jeetje geeft mij een kusje en kijkt verwachtingsvol naar me. Zo van: ‘nou daag!’
Maar ik zit nog met de mama’s te babbelen over hun boeken die bijna uitkomen. En over vakanties in Canada. Alle mama’s en papa’s op de crèche zijn zelfstandigen. Ze maken boeken, ze tekenen, ze ontwerpen of ze fotograferen. Iets in die richting. Dat is heel fijn kletsen op de zonnige maandagochtend. Voor die mama’s en die papa’s. Dan zitten ze allemaal om de grote tafel met een beker koffie. Ze praten om het hardst en hebben allemaal puzzelstukjes in hun hand. Soms strijken ze een voorbijkomend kind over ’t bolletje.
‘Mama!?’ Jeetje staat strak naar me te kijken. Met haar vinger in haar mond.
‘Ja wat is er?’ vraag ik lachend.
‘Ik wacht tot jij naar huis gaat om te wérken,’ zegt ze zacht. Ze slaat haar ogen neer.



2 reacties op “Ik wacht”

  1. louter schreef:

    onze kinderen zitten niet bijelkaar op de creche. koffiedrinken? blijven hangen? gesprekken? met andere ouders?

Geef een reactie